Vrouwen die hun geweten volgen

Vrouwen die hun geweten volgen

Derde deel in een zevendelige reeks over internationale godsdienstvrijheid

Maatschappelijke kwestie

Het is niet altijd veilig om te doen wat volgens u het goede is.

Als u uw diepste overtuigingen verkondigt en uw hoogste waarheden nastreeft, kan dat door uw omgeving als een provocatie ervaren worden. Gewetensvrijheid is onontbeerlijk voor morele keuzevrijheid, vooral in tijden van tegenstand. Onze identiteit krijgt vorm als wij pal staan voor wat juist is en wat niet.

Dat is ons aller geboorterecht. Het geweten beperkt zich niet tot een sekse.

 

In landen over de hele wereld worden mensen gestraft omdat ze hun geweten volgen, zelfs als ze daarbij niemand schaden. Wrijving ontstaat waar minderheidsgroepen zich in het openbare leven laten gelden. Godsdienstvervolging is voor iedereen schadelijk, maar het lijkt erop dat vrouwen en meisjes het meest worden getroffen. Zij leven vaak in een cultuur of rechtssysteem waarin ze minder worden beschermd. Waar vrijheid van godsdienstuiting wordt beperkt, worden vrouwen van een breed scala geloofsrichtingen uitgesloten.

Malala Yousafzai is een islamitische jonge vrouw die ijvert voor onderwijs voor vrouwen en kinderen. Ze ontving doodsbedreigingen en werd in 2012 in een schoolbus in Pakistan neergeschoten. Malala overleefde de aanslag en ontving de Nobelprijs voor de Vrede. Ze gelooft dat ze trouw kan zijn aan haar geloof en toch voor vrouwenrechten kan ijveren.[1]

In 2008 werden Mahvash Sabet en Fariba Kamalabadi, leiders van het Bahaigeloof in Iran, gearresteerd en tot twintig jaar cel veroordeeld wegens het uitoefenen van hun geloof. Deze moeders van middelbare leeftijd werden beschuldigd van ‘propaganda tegen de heersende orde’ en kwijnen nu weg in extreme omstandigheden. Volgens een vrijgelaten medegevangene ‘voelen [zij] geen haat in hun hart’.[2]

Onlangs werd Ma Huichao, een christelijke vrouw, in China tot drie jaar cel veroordeeld omdat ze Bijbelstudielessen organiseerde in haar huis.[3]

In 2009 werden twee islamitische zussen, Zulhumor Hamdamova en Mehrinisso Hamdamova, in Oezbekistan gearresteerd omdat ze kerkdiensten organiseerden. De politie deed een inval in hun huis en de zussen werden veroordeeld tot een langdurige celstraf in een strafkamp. Hun gezondheid gaat er sterk op achteruit.[4]

Nadia Murad is een jezidi uit het noorden van Irak. In 2014 werd haar dorp door terroristen van Islamitische Staat aangevallen. Zij en duizenden andere vrouwen werden verkracht en gedwongen tot huwelijken, slavernij en bekering. Zij kon ontsnappen en ijvert nu samen met de mensenrechtenadvocate Amal Clooney voor gerechtigheid voor haar volk. Beide vrouwen leggen verklaringen af in internationale tribunalen, bezoeken vluchtelingenkampen en laten hun stem horen in de wereldwijde media.[5]

Vrijheid van godsdienst of geloof is een van de belangrijkste vrouwenrechten. Zonder deze vrijheid, zeggen wetenschappers Brian Grim en Jo-Ann Lyon, ‘zijn minderheidgroepen, onder wie ook vrouwen, niet in tel en wordt hun wezenlijke, productieve en creatieve stem niet gehoord.’ Het resultaat is ongelijkheid en verdrukking. Grim werkte onlangs mee aan een studie die ‘duidelijke verbanden tussen godsdienstvrijheid, economische stabiliteit en vrouwenemancipatie’ aantoont.[6]

Alle rechten dragen bij tot de bevordering van de menselijke waardigheid. Kristina Arriaga en John Ruskay, deskundigen op dit gebied, geloven dat godsdienstvrijheid vrouwen stimuleert om hun potentieel te verwezenlijken. ‘Voorvechters van mensenrechten, vooral vrouwenrechtenactivisten, kunnen vooruitgang boeken als ze zich verenigen met voorvechters van godsdienstvrijheid.’[7]

In de beste vorm van godsdienstvrijheid mogen vrouwen zelf bepalen wat ze geloven, zich uitspreken over tekortkomingen in de gebruiken van hun geloofstradities, een ander geloof gaan aanhangen en een rol in de samenleving vervullen. Elk land kent zijn eigen geschiedenis op het gebied van vrouwenrechten. Maar waar godsdienstvrijheid wordt gerespecteerd, worden vrouwen meer door de wet beschermd en hebben ze betere onderwijskansen.[8] Daardoor kunnen ze het voortouw nemen in de ontwikkeling van hun omgeving.

Stabiliteit steunt op het welzijn van vrouwen. Valerie Hudson is deskundig op het gebied van buitenlandse politiek. Ze zegt: ‘Er bestaat een sterke en uitermate veelzeggende correlatie tussen staatsveiligheid en de veiligheid van vrouwen. Het is zelfs zo dat de mate van vreedzaamheid van een natie niet wordt afgelezen aan haar rijkdom, democratie of etno-religieuze identiteit. De mate van vreedzaamheid van een natie wordt afgelezen aan de manier waarop ze haar vrouwen behandelt.’[9]

Een wereld waarin vrouwen over het recht beschikken om hun geweten te volgen, is een wereld met meer vrede en mogelijkheden.

[1] Zie biografie van Malala Yousafzai, www.nobelprize.org, en ‘Malala Yousafzai: I’m a Feminist and a Muslim’, Channel 4 News, 15 december 2015, www.channel4news.com.

[2] Roxana Saberi, ‘In Iran, Shackling the Baha’i Torchbearers’, Washington Post, 28 augustus 2010; ‘Seven Baha’i Leaders Given Harsh Prison Sentence’, amnestyusa.org.

[3] Stoyan Zaimov, ‘Chinese Christian Woman Sentenced to 3 Years in Prison for Holding Bible Study’, The Christian Post, 2 januari 2017.

[4] Mushfig Bayram, ‘Uzbekistan: More Jailings, Long-Term Prisoners’ Sentences Increased’, Forum 18 News Service, 18 november 2016.

[5] Robert Guest, ‘Two Women, One Cause’,The Economist 1843, februari/maart 2017.

[6] Brian Grim en Jo-Ann Lyon, ‘Religion holds women back. Or does it?’ World Economic Forum, 17 november 2015; zie ook Brian J. Grim, Greg Clark en Robert Edward Snyder, ‘Is Religious Freedom Good for Business?: A Conceptual and Empirical Analysis’ Interdisciplinary Journal of Research on Religion, vol. 10 (2014).

[7] Kristina Arriaga en John Ruskay, ‘Empower Women by Standing for Religious Freedom’, Religion News Service, 9 december 2016.

[8] Brian J. Grim en Roger Finke, The Price of Freedom Denied (2011), 206.

[9] Valerie M. Hudson, ‘What Sex Means for World Peace’, Foreign Policy, 24 april 2012.

Stijlgidsnotitie:Als u De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen in een artikel noemt, gebruik dan bij de eerste vermelding alstublieft de volledig naam van de kerk. Voor meer informatie over het gebruik van de naam van de kerk, zie onze onlineStijlgids.